[ - Ң ǿ ѓ ł Ž Ø и - ]

ทหารหนุ่มแอบหลงรักเจ้าหญิงเลอโฉม เขาตระหนักถึงความสูงส่งของเธอ เฉกเช่นเดียวกับที่ตระหนักถึงความต่ำต้อยตน

แต่เขายังรวบรวมความกล้า เดินเสี่ยงตายเข้าไปบอกเธอว่า "รัก" และจะอยู่บนโลกต่อไปโดยไม่มีเธอไม่ได้

เจ้าหญิงผู้เป็นดวงใจตอบเขาว่า "ถ้าสามารถรอคอยอยู่ใต้ระเบียงห้องเธอได้ติดต่อกัน 100 วัน 100 คืน จะเป็นของเขาตลอดไป"

ใต้ระเบียง ทหารหนุ่มเฝ้ารอคอยอยู่ตรงนั้น วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า โดยไม่ยอมขยับเขยื้อนกายไปไหน

รอคอยในสายลมบาดผิว รอคอยในสายฝนกระหน่ำ รอคอยในความหนาวเหน็บของหิมะ วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า

โดยมีเจ้าหญิงของเขาเฝ้าดูอยู่ตลอดเวลา เธอเห็นหยาดน้ำตาของเขาพรูพรายเป็นสาย จนกระทั่งในคืนที่ 99

หนุ่ม หยุดร้องไห้ หยุดรอคอย หยุดทุกอย่างไว้ แล้วหันหลังเดินจากไป เรื่องนี้ไม่มีตอนจบ แต่มีบางคำถาม บางคำตอบในใจ

ความรักของเธอกับเขาอาจจะเหมือน "นาฬิกาทราย " เมื่อฝ่ายหนึ่งเริ่มหมดรักไปในใจอีกฝ่ายหนึ่งกลับรักขึ้นมาใหม่เต็มเปี่ยม

แต่บางทีทหารหนุ่มอาจตั้งใจแค่แสดงให้เห็นว่าเขารักเธอจริงแท้แค่ไหน แค่พิสูจน์ให้เห็น แต่ไม่ต้องการ ครอบครองไว้

หรือบางทีเขาอาจเสียใจ ต้องตัดใจจากไปเพราะรักเขาถูกทำร้ายย่ำยี จากความเชื่อใจ

ความรัก เป็นสิ่งที่ออกแบบไม่ได้ ความรัก เป็นเรื่องที่บังคับใจกันไม่ได้ ความรัก ที่บริสุทธิ์ คือ การให้...

ให้โดยที่ไม่หวังว่าจะได้อะไรตอบแทน

.........แต่ในความเป็นจริงแล้ว ผู้ที่ให้มักจะหวังอยู่ลึกๆ ที่จะได้ความรักเป็นสิ่งตอบแทน..เสมอ

และเมื่อเค้าได้ ความรัก กลับมาแล้ว มีเพียงน้อยคนนักที่จะสามารถให้ในลักษณะนี้ได้ตลอดไป ความอดทนอยู่คู่กับความรักไม่ได้

แต่ความเข้าใจต่างหากที่ควรเคียงคู่กันไป ถูกต้องที่ "เวลา" เป็นสิ่งที่พิสูจน์ได้ทุกอย่าง โดยเฉพาะความรัก การประคองให้รักกันได้ตลอดไป

เป็นสิ่งที่ยากกว่าการจะทำอย่างใรให้รักกัน

เจ้าหญิงไม่ผิด และ ทหารผู้นี้ก็ไม่ผิด เพียงแต่เวลาของ ความรัก ของสองคนนี้... ไม่เท่ากันเท่านั้นเอง

เราจะรู้ค่าของสิ่งของสิ่งหนึ่ง เมื่อเราได้รู้ว่า เรา... "ได้เสียมันไปแล้ว"

=================================================

รักเธอ เปรียบดังนาฬิกาทราย ที่หล่นหาย เม็ดทรายลดน้อยลงทุกที

รักฉัน ก็เป็นนาฬิกาทราย แต่ความหมาย เม็ดทรายมันเพิ่มขึ้นทุกวัน

* สิ่งเดียวกัน กลับเห็นเป็นคนละอย่าง ความรักของเรากลับเดินสวนทาง ใจเธอลด

แต่ฉันเพิ่มขึ้นทุกอย่าง ได้แต่หวัง ให้มันไม่เป็นความจริง

** เวลาความรักสั้นลงแล้ว ใจเธอเลือนลางทุกที รอวันที่รักถูกเธอทิ้ง ในวันที่ทรายหมดสิ้นลง รักเรา ได้แต่เฝ้าและมองดู

สิ่งที่เห็น ก็คือความรักคงจบลง แม้เธอ จะไม่เหลือแม้เยื่อใย แต่สุดท้าย เหลือเพียงใจฉันที่มันเต็ม

b l o g นี้ อยากเขียน เพื่อใครบางคน (หากว่าได้เข้ามาอ่าน^^")

อยากจะขอบคุนเทอ ที่ทำหั้ยเปิดใจเรื่องนี้ กับสิ่งที่ไม่เคยรุ้ไม่เคยเข้าจัย เรื่องราวต่างๆมากมาย สิ่งหนึ่งในใจ,,,กับการรอคอย

อยากจะเข้าไปพูดจาทักทาย อยากจาบอกห้ายเทอเข้าจัย ทุกครั้งที่ได้อยู่ไกล้เทอ

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเวลาผ่านไปเร็วทู๊กที ถ้าไม่รบกวนมากมาย จึงอยากจะห้ายเทอ เทอ เทอ เทอ , , , , , , , แอร๋ยๆ~

มีคนบอกว่า ความรัก มักจะเกิดจากจุดที่เล็กที่สุดในชีวิต แต่มักจะกลายเป็นส่วนที่ใหญ่ที่สุดในชีวิต ของคนๆนั้น

แล้วส่วนมากคนเราก็เลือกไม่ได้ ที่จะให้มันเป็นรักที่ผิดหวัง หรือ สมหวัง ผมคิดว่าหลายคนค้นหารัก

เพราะต้องการที่จะเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปในชีวิต แต่ความจิงคงไม่มีรักใดที่จะ หวานซึ้งไปได้ตลอด ^^

ผมอาจต้องเรียนรุ้อีกมากมาย เพราะความจิงนั้น รักนั้นมีทั้งความเชื่อใจ  เสียสละ และความจิงจัย

บางครั้งเทออาจต้องอยู่คนเดียว ก้อไม่เหนต้องรุ้สึกเหงา เพราะบางครั้งการได้อยู่คนเดียว ไม่ได้ทำให้คุณโดดเดี่ยวเสมอไป,,,

การอยู่กับใครสักคนไม่ใช่เรื่องสำคัญ ขอแค่เทอรุ้ว่า มีคนยังนึกถึงเทออยู่ และยังมีเทออยู่ อาจสำคัญกว่า

บางคนบอกว่า มีเวลาทั้งชีวิต มีเวลาเกือบทั้งชีวิตเพื่อที่จะเข้าใจความหมาย แต่ใครจะรุ้ว่าชีวิตจะยืนยาวแค่ไหน

ถ้าเรารู้ว่า,,,,เกือบทั้งชีวิตของเรา,,,มีแค่พรุ่งนี้วันเดียว  ทุกคนคงยินดีพูดคำว่า " รัก" โดยพร้อมเพรียงกัน

ในเมื่อไม่รู้เก็ได้แต่หวังว่า , , , ชีวิตเราจะยืนยาวพอ ที่จะพูดคำสั้น ๆ คำนั้นออกมาได้

เก็บอดีต,,,เป็นบทเรียน เป็นความทรงจำ  ให้อนาคตเป็นความฝัน  ให้ปัจจุบันเป็นความจริง

และคุนก้อาะมีความสุข กับการใช้ชิวิตในทุก ๆ วัน ^______^

, , , ,  ,เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง  ฟ้าก้อคงสว่างและทำให้เราได้ "เข้าใจ" ว่ามัน "คุ้มค่า" แค่ไหนที่เฝ้ารอ * * *

ปลาย ฝน ต้น หนาว แล้ว (มั๊ง) รัก ษา สุก กะ ภาพ ด้วย นะ ขอ ร้าฟ

ชิมิฮะ ชิมิฮะ ชิมิฮะ ชิมิฮะ ชิมิฮะ ชิมิฮะ ชิมิฮะ ชิมิฮะ ชิมิฮะ ชิมิฮะ ชิมิฮะ ชิมิฮะ ชิมิฮะ ชิมิฮะ ชิมิฮะ

เคยไหม ,,, มีใครบางคน ผ่านเข้ามาในชีวิต และได้กลายเปน ส่วนหนึ่งในชีวิตของคุน

คุนรุ้ดีว่าตอนคุนที่คิดถึงเขา หัวใจคุนจะเต้นเร็วขึ้น ตอนที่เจอเขา ก้ออยากเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงที่เปนกันเอง

แต่ก็ได้เพียงฝัน ,,, คุนจำต้องหันหลังให้กับเขา ทั้งที่ไม่น่าจะเปนเช่นนั้น

และก็เหมือนในทุกครั้ง ,,, คุนกลับมานั่งคิด ว่าทามมัย เหตุการณ์แบบนี้ไม่น่าจาเกิดขึ้นเลยจิงๆ

บางครั้งสิ่งที่ทำให้ผมเสียใจที่สุด ไม่ใช่ความผิดหวัง หรือการสูญเสีย

แต่กลับเปนความเสี่ยง ที่ไม่กล้าจะเสี่ยงมันนั่นเอง ,, หลายคนพูดว่าเวลาแห่งความสุขมักจะมา และผ่านไปเร็ว

ก็เท่านั้น ,, ที่เห็นและเป็นอยู่      ต่างกันแค่ไหน  ไกลกันเท่าไหร่    ก็พอประมาณตัวเองถูก

,, เมื่อความังเอิญทำให้มาพบกัน ระยะเวลาของความบังเอิญ

เมื่อนานขึ้น มันอาจกลายเปน ความผูกพัน จากนั้นล่ะ ถ้าเป็นไปได้

ความผูกพันที่มากมายคงก่อตัวเปน ความตั้งใจ ,, ที่จะทำอารัยให้เทอดีใจ และมีความสุข

หยดน้ำหยดเล็กๆ ยังสามารถรวมตัวเปนฝนได้ ,,,, ถ้าใครบางคน

รับรู้ได้  โดยไม่ต้องใช้คำพูด จะชั่วโมงหน้า พรุ่งนี้ หรืออีกกี่ปี

ก็ไม่มีคำว่า รอ ,,, เพียงใจที่บอก สายตาที่มองไป คุนอาจจาเข้าใจ

เพราะรู้ว่าต่าง จึงต้องยอมรับ และพยายามไม่ให้ความรุ้สึก ทำให้ใครบางคนต้องเดือดร้อน

เรียกว่าความใส่ใจ ได้รึเปล่า ที่มีให้กับเทอ ถ้ามันเปนความใส่ใจแล้ว ,,,,

คำถามที่อยู่ในใจ ว่าเราดีพอกับความใส่ใจของเทอรึเปล่า ,,,

ภูมิใจที่ได้ทำอะไรให้ เต็มใจแม้ใครจะว่าเพ้อเจ้อ ดีใจที่ได้คอยห่วงในใส่ใจเธอ สุขใจเสมอและจะมีเพียงเธอ ,, ตลอดไป

ฝืนมาอัพจากอาการป่วยๆ อากาศเย็นๆ เนตช้าๆ และฝนตกๆ  ยังไงก็ไม่เกี่ยวกับทุ่งข้าวสาลีแน่นอน

อยากดูหนัง จะมีชาวคณะอยากไปดูมั่งป่าว สอบไปก็หลายวิชาอยู่ อยากเล่นเกมส์อีกละ ฮ่าๆๆ

ไปละ ข้าน้อยขอตัว

ในคืนที่ว่างเปล่า ไม่มีดาวบนฟ้าเลยสักดวง

ในคืนที่ว่างเปล่า ,,, จึงเกิดคำถามขึ้นมามากมาย        ในคืนที่ว่างเปล่า ,,, ฉันชอบคิดถึงเทอ

ในคืนที่ว่างเปล่า ,,, ความคิดถึง ทำให้ฉันมีเทอได้เสมอ      ในคืนที่ว่างเปล่า ,,, ฉันโทรหา ฉันโทรหาเทอ

ได้คุยกับเทอ เทอสนุกไหม หายเหงาหรือเปล่า รู้สึกเหมือนกันบ้างไหม ,,, หรือแล้วกัน

เสียงสุดท้ายที่เทอได้ยินนั้นคือเสียงของฉันไหม ?

,,,,,,,ฉันไม่ได้ถาม,,,,,,

โลกของเรานั้นบางครั้งก็เหมือนช่างห่างไกล ,,,,,,, เธอไม่ได้อยู่ในโลกของฉันบ่อย ,,, เท่าที่เทออยู่ในใจฉัน

คงเป็นเพราะ ฉันเก็บความรู้สึกของตัวเองเอาไว้ มากกว่าที่จะบอกกับเทอ 

,,, พยายามอยู่ในส่วนที่สามารถอยู่ได้ ไม่มีอะไรมากมาย ให้เทอต้องกังวล

เพราะฉันเผลอเก็บเอาคำพูดของเทอ มาคิดมาก ให้มันวุ่นวายใจเล่น  แต่ช่างมานเตอะ คิดปายเองไม่ได้มีความหมายอารัยหรอก

วันแต่ละวันก้อผ่านเลยไปนานเท่าไหร่แล้วนะ

เป็นห่วงความคิดถึงของฉัน ,,,

ความคิดถึง ,,, ที่ใครบางคนคิดไม่ถึง   ,,,ความคิดถึง ไม่มีที่ไป ที่มันมีอยู่เต็มล้นข้างใน

น่าสงสาร มันจะตามหาเจ้าของเจอไหม

มีแต่คำถาม,,, ที่รอคอย

มีแต่คำถาม ,,,

มีแต่คำถาม ,,, แต่คนตอบไม่คอยรอ

ถ้าเกิดไม่ได้บอกออกไป ก็ยังมีคำพูดอีกมากมายที่สื่อความหมายได้เหมือนกัน

ในบางครั้ง สายตาก็บอกได้ ,,, แทนคำพูดนับล้านคำ

The words never say...  Don't think that...I don't wanna say them

"ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่า ไม่ค่อยจะมีหวัง  แต่ก็ต้องลุยต่อไป  ดีกว่ามานั่งเสียใจภายหลัง"

นานมาแล้ว เคยได้ยินข้อความนี้ ในตอนนั้นผมคิดว่า ถ้าไม่มีหวัง แล้วเราจะฝืนทำมันไปทำไมหรอคับ ?

เมื่อไม่นาน กาลเวลาผ่านไป และได้กลับมาเจอข้อคว่ามนี้อีก จึงทำให้ได้เข้าใจความหมายข้างใน

ไอ้เรื่องทั้งๆที่รู้เนี่ย มันก็ไม่ได้เกิดขึ้นครั้งแรกเท่านั้น มันเกิดขึ้นมาหลายครั้ง เพียงแต่ในช่วงเวลานั้น

ผมได้ลืมไป ว่าได้ทำอะไรอยู่ในขณะนั้น

ทั้งๆที่รู้ว่าคุณอาจจะเบื่อ กับการพูดจาซ้ำซากอย่างนี้ แต่ทุกครั้งที่เจอ ก็ยังทำเหมือนเดิม . . .

ทั้งๆที่รู้ว่าพูดวกไปวนมาคุณจะรำคาญ แต่บางครั้งก็ยังทำต่อไป . . .

และสุดท้าย ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่า  ทำไปแล้วไม่ได้ผลอะไร  แต่ก็ต้องทำ . . . มันคาใจ 

บางสิ่งบางอย่างมันก็ไม่สามารถให้เหตุผลได้เหมือนกัน เพราะสิ่งเหล่านั้น ไม่ได้เกิดจากสมอง?

ความเปลี่ยนแปลง เวลา ความห่างไกล มันจะมีผลต่อความรู้สึกไปอีกนานหรือเปล่า

สำหรับผม ก็ยังคงีรู้สึก เหมือนเดิม ที่ว่าเหมือนเดิมนั้น หมายความว่างัย

ความรู้สึกที่เหมือนเดิมตั้งแต่เมื่อวาน วันนี้ ก็ยังคงมีเท่าเดิม

แต่มีบางสิ่งที่เพิ่มขึ้นมา . .  .  ความห่วงใย (ที่เธออาจยังไม่ต้องการ) . . . . ความคิดถึง (ที่บางครั้งอาจส่งไปไม่ถึง)

ถึงจะมีช่องว่าง แต่ก็รู้สึกอบอุ่น เหตุผล ??? .  . . . ไม่รู้ ตอบแบบนี้ ถือว่าสอบผ่านมั๊ย

คงไม่นานเกินไป . .  . ยังไงก็รอกันหน่อย

^^

"อย่าเสียใจ ในสิ่งที่ได้ทำลงไป แต่จงเสียใจ ในสิ่งที่เรายังไม่ได้ทำ"

กลับมาอัพได้ซักที
ช่วงนี้ก็ปิดเทอมอยู่ จิงๆแล้วอยากจะอัพตั้งนานและ แต่ก็ไม่ได้อัพซักที(ขี้เกียจเองอะแหละ)

ช่วงนี้ก็มีแต่เรียนพิเสด ทุกวันก็ไม่มีอะไรแตกต่างกัน
ไปเรียน   กลับบ้าน   รถไฟฟ้า   ผู้คน เป็นอย่างนี้ทุกๆวัน

เหตุผลที่เข้ามาก็มีอยู่หลายๆอย่าง เริ่มจากวันที่ได้ไปดูหนังมาเรื่องนึง และก็ได้เจอใครบางคน                     
ทั้งๆที่รู้ว่าโอกาสจะได้เจอกันอีกมันก็ยาก  อยากเข้าไปทัก แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปซักคำ
เพียงแค่เวลาไม่นาน ทำให้รู้สึกเหมือนกำลังฝันไปอย่างนั้น ทั้งๆที่ยังลืมตาอยู่

ก็ได้แต่หวังว่าคราวหน้าถ้าเราโชคดีก้อคงจะได้เจอกันอีก
และก็หวังต่อไปว่าคงจะได้คุยกันบ้าง เคยแอบสมมติไปเองว่าถ้าได้คุยกัน
มันต้องทำยังไงบ้างอะ มันจะเริ่มยังไง แล้วต้องทำหน้ายังไงว้ะ ทำไมมันยากงั้นอะ ไม่เข้าใจเจง
เวลาจะเข้าไปคุยมันยากเหมือนว่าเราพูดกันคนละภาษาเลยเนอะ
รึว่ามันอาจะต้องใช้สิ่งที่เรียกว่าความมั่นใจว้ะาาาา
อืมมมมส์ บางทีเราก็ไม่ได้โชคดีเหมือนอย่างวันนั้นบ่อยนี่นา
ถึงจะเสียดายๆอยู่นิดๆแต่ก็ทำไรไม่ได้นี่นา
ไว้คราวหน้าถ้าเจอกันคราวหน้าจะลองพยายามดูละกัน ^^

บางครั้งก็อยากจะ  ออกจากโลกไซเบอร์ให้ได้แบบสมบูรณ์
ถึงแม้ว่าจะเลิกเล่นเกมส์ไปแล้ว แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้เปิดคอม

ยังคิดถึง อยากจะเปิดคอม ต่อเนท และเข้ามา

....เจอใครซักคนออนไลน์อยู่..
..รอใครซักคน..
..อยากพบอยากพูดคุย...
....ถึงแม้ว่าเขาอาจจะไม่ค่อยอยากคุย...
...ถึงแม้บางทีเขาอาาจจะรำคาญ ...
..ไม่ได้เจอตัว เจอแค่ชื่อเค้าอยู่ในลิสท์เรา
...ไม่ได้ออฟไลน์  ได้คุยกัน ถึงแม้จะไม่นานแค่นี้ก็สุขใจแล้ว..

อยากเห็นความเปลี่ยนแปลง

อยากเห็นข้อความที่แอบแฝงมากับชื่อของเค้า

เผื่อ (คิดไปเอง) ว่าเค้าคงอยากจะสื่อมาถึงเราบ้าง ก็ยังดี

"การเริ่มต้นด้วยการยิ้ม บางทีอาจจะเป็นวีธีที่ยากสำหรับผม แต่ก็คงไม่ยากเกินไป สำหรับเธอคนนี้"

"ผมไม่รู้ว่าภาษาคุณเค้าพูดกันยังไง แต่ภาษาผมเค้าบอกว่า คุณน่ารักมาก"

"ผมคิดว่าชีวิตคนเราเกิดมาแล้ว ถูกขีดเส้นไว้ให้มีคู่ ถ้าผมเปนหนึ่งคนที่ไม่กล้า

ก็ได้แต่หวังว่าอีกหนึ่งคนที่ตามหา จะมีความกล้ามากกว่าที่ผมมี"

กี่ทีที่ถาม ก็ยังเหมือนเคย เพราะเธอจาตอบซ้ำๆ ว่าในใจไม่มีฉันอยู่เลย . . .

ครั้งแรกที่ได้รู้จัก ครั้งแรกที่ได้พบ ครั้งแรกที่ไปเที่ยว ครั้งแรกที่ไปกินข้าว ของขวัญชิ้นแรก

ดูหนังเรื่องแรก และอีกหลายๆอย่าง ก็ไม่รู้ว่าข้อมูลเหล่านี้ทำไมยังอยู่ในใจของฉันเรื่อยมา

ยังคงจำความรู้สึกตอนน้านได้ดี ในวันที่มีเทออยู่ข้างๆกะฉาน

เบื่อฉันหรือยัง เธออาจจาเฉยๆ แต่กะฉันมันไม่ใช่นา..ฉันจริงใจ อย่างไรก็ตาม..ขอบคุณนะสำหรับทุกอย่างที่เธอทำให้ . . .เหมือนจาจบแล้วอ่าดิ แต่ยังๆๆ เพิ่มจาเริ่มเขียนเอง

เวลามันก้อเปลี่ยนไปอ่าเนอะ มีหลายๆสิ่ง หลายๆอย่างเข้ามาในชีวิต

แต่ว่าเวลาที่ผ่านมา มันก้อทำให้รุว่า มันม่ายได้ทำให้ฉานลืมเทอไปได้เลย

แต่มันก็ดีนะ มันทำให้รู้ว่าเราได้รักผุหญิ๋งคนเน้มากๆๆ ล้าวก้อนานแค่ไหน

จากนี้ปาย ก้อคงจะมีแต่การ ให้ ที่ไม่หวังสิ่งตอบแทน

ล้าวก้อการ รอ ที่ไม่รู้ว่าจาถึงเมื่อไหร่ เมื่อไหร่ . . .

เธอก็คงมีคำตอบนั้นให้อยู่แล้ว แม้ว่าคำตอบน้านมันจาไม่ตรงกะที่ฉันอยากฟังก้อตามเหอะ

ฉันก็ไม่ค่อยจามองโลกในแง่ดีเท่าไหร่อ่าน้ะ แล้วก็ชอบคิดมากๆๆๆๆๆ อยู่คนเดียวด้วย

ไม่กล้าจาทำอาราย ไม่กล้าจาเริ่มต้นใหม่ อาจจาเปนเพราะหนทางที่มันไกล. . .ใจมันก้อเลยกัว

สุดท้าย . . . อยากจะบอกกะเทอว่า

เมื่อก่อนฉันเคยบอกกะเทอไว้ว่างัย ปัจจุบันมันก้อจะเปนงั้น และอนาคตมันก้อจะเปนเหมือนเดิมๆๆๆๆ

ตลอดปัย

-------------------------------------Tag----------------------------------------------

เนื่องจากผมเนี่ย ถูกแจ๋อุ้มtagมา ก้อถือโอกาดมาอัพสเปซ ล้าวก้อมาทำtagนี่ด้วย 5ข้อเหรอ อืมๆ

1.รู้บ้างไหมบางที ที่กาผมยิ้มเนี่ย ในใจอาจจะไม่ได้เปนอย่างรอยยิ้มก็ได้นะ

2.จิงๆล้าว ผมเนี่ยขี้อายนะจาบอก แล้วก้อไม่ค่อยกล้าซะด้วยดี้ ขอโทดทีละกาน คนไม่ดีก้อคือคนไม่ดี

3.บางทีผมก็น้อยใจเปนเหมือนกานนา บางเรื่องวิทยาศาสตร์มานก็อธิบายไม่ได้เหมือนกัน 555+

4.อยากมีคนรักที่มั่นคง มาฟังเพลงรักด้วยกัน ของพี่บอยโกสิยพงษ์

5.ยิ้มให้ช้าน ได้ม๊าาาาย !

ได้ข่าวว่า พอทำเสดแล้ว จาได้ส่งให้คนอื่นทำต่อ หึๆๆๆๆ เพื่อนที่มีสเปซก็ยิ่งน้อยๆอยู่

แต่ไม่เปนไร จับแพะ5คน สบายๆ 555+

1.ไอ้หมูเลย มรึงไม่ทำ ไม่ได้นะสาด

2.พี่ก้าน คิดอะไรไม่ออกอะ ให้พี่ก้านเนี่ยแหละ แน่นอน!

3.ฟิล์ม คนนี้น้องรหัสผมฮะ ก้อเลยโดนปาย หุๆ

4.เพทาย ให้ทายละกานน้ะ นึกไม่เอา หาๆเอาจากคนที่มาcommentเนี่ยแหละ

5.สุดท้ายละ ให้ป่านละกัน หุๆ 

ครบแล้ว ใครไม่ทำต่อขอให้จู๊ดๆ